#بیشتر بدانیم:

تمرکز اصلی امسال بر تغییر اقلیم است. تغییر اقلیم به معنی‌ هر گونه تغییر واضح و مشخص در الگوهای مورد انتظار برای وضعیت آب و هوایی، که در طولانی مدت در یک منطقه خاص یا برای کل اقلیم جهانی، رخ بدهد می‌باشد.

شعار امسال، «هم‌اکنون برای آب و هوا» (#NowForClimate)، تأکید می‌کند که زمین دیگر فقط هشدار نمی‌دهد، بلکه با امواج گرما، خشکسالی، سیل و ذوب یخچال‌ها سیگنال می‌فرستد. دورهی ۱۱ سالهی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵، گرمترین دورهیثبت‌شده در تاریخ اقلیم کره زمین است و این روند صعودی دما، زنگ خطری برای تمام زیست‌بوم‌ها به شمار می‌رود. هیچ تحول زیست‌محیطی پایدار و فراگیری بدون مشارکت فعال جامعه مدنی، امکان‌پذیر نیست. سوال این است: ما در پاسخ چه سیگنالی می‌فرستیم؟» پاسخ این سوال را نه دولت‌ها، بلکه تک‌تک ما به عنوان اعضای جامعه مدنی خواهیم داد.

 تغییر اقلیم، از دست دادن تنوع زیستی، و آلودگی و پسماند سه بحران به هم پیوسته‌ای هستند که کره زمین را تهدید می‌کنند. اعداد و ارقام زیر نشان می‌دهد که چرا هیچ نهادی به تنهایی نمی‌تواند این بحران‌ها را حل کند، و جامعه مدنی باید وارد میدان شود:

• جنگل‌زدایی: سالانه حدود ۴.۷ میلیون هکتار جنگل از بین می‌رود، زیستگاه‌هایی که ۸۰ درصد از گونه‌های خشکی را در خود جای داده‌اند. هر یک از ما می‌توانیم با حمایت از کمپین‌های مردمی حفاظت از جنگل‌ها و کاهش مصرف کاغذ و چوب، بخشی از راه‌حل باشیم.
• پسماند جهانی: بشریت سالانه بین ۲.۱ تا ۲.۳ میلیارد تن زباله جامد شهری تولید می‌کند. بدون اقدام فوری، این رقم تا سال ۲۰۵۰ به ۳.۸ میلیارد تن خواهد رسید. جنبش‌های مردمی «پسماند صفر» و تفکیک زباله از مبدأ، کاری است که هزاران گروه داوطلب در محله‌های خود انجام می‌دهند.
• بحران غذا: در سال ۲۰۲۲، حدود یک میلیارد تن مواد غذایی، نزدیک به یک‌پنجم کل مواد غذایی در دسترس مصرف‌کنندگان، هدر رفته است. ضایعات مواد غذایی تا ۱۰ درصد از انتشار گازهای گلخانه‌ای جهانی را تشکیل می‌دهند. بسیاری از سازمان‌های مردمی بانک‌های غذا و کمپین‌های «کاهش دورریز غذا» را راه‌اندازی کرده‌اند و هر کدام از ما می‌توانیم با برنامه‌ریزی دقیق‌تر برای خرید و مصرف، به این جنبش بپیوندیم.

جامعه مدنی با اجرای اقدامات میدانی توسط جوامع محلی شامل کاهش پسماند تولیدی ،مدیریت مصرف مواد غذایی ،بازچرخش اقلام مصرفی ،عدم مصرف گرایی و تجمل گرایی ،عدم رها سازی پسماند های غیر قابل تجزیه در محیط زیست  و شبکه‌سازی و آگاهی‌رسانی محلی ،ملی و جهانی و تشکیل انجمن ها و گروههای حمایتی و خود جوش ، میتوانند باری از دوش محیط زیست برداشته و در حفظ محیط زیست به عنوان تنها خانه انسان یاریگر باشند.

خانم مهندس «حمیده اکبری» عضو هیات علمی و معاون پژوهشی مجتمع آموزش عالی سلامت ممسنی،دانشگاه علوم پزشکی شیراز